ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٦١ - *(باب آنكه شهادتش رد و آنكه شهادتش پذيرفته شود) *

دهد) زيرا درست نيست و يا جايز نيست حقّ احدى ضايع گردد.

٣٣٠٠- حسن بن على و شاء گويد: احمد بن عمر گفت: از امام (نامش را نبرده است) در باره كلام خداوند در سوره مائده- آيه ١٠٥ كه فرموده: ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ أَوْ آخَرانِ مِنْ غَيْرِكُمْ‌ پرسيدم، فرمود:

«اللّذان منكم»

يعنى مسلمان باشند، و

و اللّذات من غيركم‌

يعنى از اهل كتاب باشند، و اگر از اهل كتاب يافت نشد از مجوس باشد زيرا رسول خدا ٦ با آنها معامله‌اى كه با اهل كتاب مى‌كرد انجام مى‌داد، و اين در وقتى بود كه يكى از مسلمانان در سرزمين غربت از دنيا مى‌رفت و از مسلمين كسى نبود كه شهادت دهد بوصيّت يا مقدار مال او، لذا دو تن از اهل كتاب را شاهد مى‌گرفتند.

٣٣٠١- حماد از حلبى روايت كند كه از امام صادق ٧ شنيدم كه در باره عبد مكاتب مى‌فرمود: مردم تا مدّتى شرط نمى‌كردند كه اگر نتوانست وجه مكاتبه را بدهد بازگشت برقيّت كند، ولى امروزه شرط مى‌كنند و اين شرط لازم الوفا است زيرا مسلمانان متعهّد به شروطى كه كرده‌اند هستند، و عبد مكاتب (يعنى عبدى كه خود را بمقدارى مال كه كم‌كم بپردازد از ارباب خود خريده است) به اندازه‌اى‌