ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٥٣ - *(باب احكام دين و قرض) *

آن چيست؟» در پاسخ فرمود: ما خود گردو بقرض مى‌ستانيم شصت عدد و هفتاد عدد و در آن كوچك هست و بزرگ نيز هست، عيبى ندارد.

٣٧٠٨- و امام باقر ٧ فرمود: هر كس قرض الحسن بدهد و مدّت را تا وقتى كه قرض‌گيرنده امكان پرداخت پيدا كند قرار دهد، مال او حكم زكات را از حيث ثواب دارد و خود مورد درود فرشتگان است تا زمانى كه آن را باز پس گيرد.

٣٧٠٩- سكونى از امام صادق از پدرش عليهما السّلام روايت كرده كه آن حضرت فرموده است: هر گاه در ذمّه شخص دينى مدّت دار باشد و از دنيا برود مدّت ساقط مى‌شود و بايد بدون انتظار سرآمدن مدّت، دين را ادا كنند.

٣٧١٠- (در روايت ابى بصير آمده كه) امام صادق ٧ فرمود: چون شخص مديون از دنيا رود، طلبكارى و بدهى مدّت دارش هر دو سر مى‌رسد يعنى بمجرّد فوت مدّت و وعده هر دو دين و طلب حال مى‌شود.

شرح: «فقهاى عظام راجع به ديونش اتّفاق دارند ولى در مطالباتش كه مدّت دارد اختلاف كرده‌اند پاره‌اى به اين نوع روايت عمل كرده‌اند يعنى مدّت دين و طلب هر دو را گويند سر مى‌رسد، و پاره‌اى فقط دين مدّت‌دار را گويند سر مى‌رسد نه مطالبات را».

٣٧١١- حسن بن صالح بن حىّ گويد حضرت صادق ٧ در مورد