ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١٠٧ - *(باب وكالت) *

اختيار كند و خداوند در اين صورت تزويج با ديگرى را بر او حلال كرده است.

٣٣٨٥- محمد بن أبى عمير از هشام بن سالم از امام صادق ٧ نقل كرده كه: مردى شخصى را به كارى وكالت داد و دو تن شاهد گرفت و سپس وكيل برخاسته براى انجام آن كار خارج شد، پس از رفتن او موكّل در حضور همه گفت:

شاهد باشيد من او را از وكالت عزل كردم، امام ٧ فرمود: چنانچه وكيل كارى را كه به انجام آن وكالت داشته است پيش از عزلش تمام كرده باشد بر حسب آنچه كرده امر گذشته و كار تمام است خواه موكّل راضى باشد خواه ناراضى. راوى گويد:

عرض كردم كه وكيل قبل از اينكه از عزلش آگاه باشد يا خبرش به او رسيده باشد كار را انجام داده است، آيا عملش آن طور كه انجام داده برقرار است؟ فرمود: آرى، گفتم: اگر قبل از انجام عمل به او خبر رسد كه معزول گشته ولى باز برود و كار را انجام دهد آيا هيچ اثرى ندارد؟ فرمود: بلى هيچ اثرى ندارد، زيرا وكيل اگر وكالت يافت و بعد برخاسته از مجلس بيرون رفت، وكالتش همچنان برجا و برقرار خواهد بود، و وكالت ثابت و پابرجاست تا اينكه فرد موثّق و مورد اعتمادى خبر عزلش را به او برساند يا خود