ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٢٤ - *(باب شغلها، كسبها، درآمدها و صنعتها) *
و عمره، پس خدا رحمت كند مؤمنى را كه از راه صحيح و پاك مخارج خويش را درآورد و به اندازه كفاف و بدون زيادهروى خرج كند يا زيادى آن را، در راه خداوند براى توشه آخرت خويش از پيش فرستد.
٣٦٢٢- و موسى بن جعفر عليهما السّلام فرمود: من ضامنم كه هر كس ميانهروى در معيشت خود به خرج دهد تهيدست و نيازمند نگردد.
٣٦٢٣- امام سجّاد ٧ فرمود: گاهى شخصى با اينكه مالش را در راه حقّ انفاق مىكند اسراف كار محسوب مىشود. (چون از اندازه گذشته و رعايت حدّ را نكرده است).
٣٦٢٤- اصبغ بن نباته از امير مؤمنان ٧ نقل كرده كه فرمود:
شخص اسراف كار سه نشانه دارد: آنچه در خور او نيست مىخورد، و آنچه در خور او نيست يا بكارش نمىآيد مىخرد، و آنچه در شأن او نيست مىپوشد.
٣٦٢٥- ابو هشام بصرى گويد: امام رضا ٧ فرمود: از موارد فساد و اسراف مال شكستن پول مسكوك سالم است براى مصرف ديگر و دور انداختن هسته خرما مىباشد.