ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٢٥ - *(باب شغلها، كسبها، درآمدها و صنعتها) *

٣٦٢٦- اسحاق بن عمّار گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم كمترين حدّ اسراف چيست؟ فرمود: لباس بهتر خود را هنگام كار بپوشى (يعنى لباسى كه با آن آبروى خود را برگزار مى‌كنى هنگام فعّاليّت‌هاى روزانه بتن نمائى) و آب باقى مانده در ظرف را بيهوده بريزى، و هسته خرما را به اين طرف و آن طرف پرتاب نمائى.

٣٦٢٧- وليد بن صبيح گويد: امام صادق ٧ فرمود: سه طايفه دعا مى‌كنند و دعايشان مستجاب نمى‌شود يا دعايشان بخودشان باز مى‌گردد. اوّل مردى كه داراى ثروتى فراوان مثلا تا سى- چهل هزار درهم باشد و همه را در راه حق انفاق كند و براى درماندگى خود چيزى ننهد و تهى دست گشته، گويد: پروردگارا روزيم ده، خداوند متعال مى‌فرمايد: مگر روزيت نداده بودم؟ دوم آنكه، تن بكار ندهد و در خانه‌اش بنشيند و از خدا روزى طلب كرده، بگويد: خداوندا روزيم ده، خداوند متعال مى‌فرمايد: مگر راه روزى طلب كردن را بتو نياموختم؟ و سوم مردى كه زنى (نامناسب) دارد و دعا مى‌كند كه خدا اين را از من دور كن و ميان ما جدائى انداز كه خداوند مى‌فرمايد: مگر اختيار طلاق را بتو نداده‌ام؟

٣٦٢٨- و نيز فرمود: از سعادت انسان است كه خود متصدّى امور عيال خود