ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٩٧ - *(تعهدات به سوگند و نذر و كفاره) *

ناچار شود تا بينى‌اش را بسايد، و هر كس سوگند خورد كه بديوار سر خويش را نكوبد، خداوند شيطانى بر او گمارد تا سر خويش بديوار كوبد.

شرح: «نقل اين خبر در اين باب شايد براى مكروه بودن اين نوع قسم‌ها باشد، ولى بنظر مى‌رسد خبر مناسب باب نباشد و مراد اين باشد كه نبايد انسان بخود مغرور شود و بگويد: هر طور باشد ممكن نيست كه از من فلان كار نادرست سر زند و بايد خود را بخدا بسپارد و خير عاقبت طلب كند و اينكه فرمود: خداوند شيطانى بر او گمارد، يعنى عقوبتش كرده و تأديبش نمايد بجهت آن غرور و خودبينى كه در سر دارد و إلّا چنين عقوبتى بى‌مورد از خداوند رحمان متوقّع نباشد».

٤٢٨٤- عبد اللَّه بن ميمون گويد: امام صادق ٧ فرمود: براى بنده در سوگند چهل روز مهلت است كه انجام آن را معلّق و مشروط به خواست خداوند كند (يعنى بگويد اگر خداوند مشيّتش تعلّق گرفت) زيرا رسول خدا ٦ را جماعتى از يهود آمدند و سؤالاتى كردند از امور مختلفى، رسول خدا ٦ بآنها فرمود: فردا صبح بيائيد تا پاسخ شما را بگويم، و

«إن شاء اللَّه»

نگفت و اين سبب شد كه چهل روز به آن حضرت وحى نشد و جبرئيل نيامد، و سپس آمد و اين آيه را آورد كه: وَ لا تَقُولَنَّ لِشَيْ‌ءٍ إِنِّي فاعِلٌ ذلِكَ غَداً الآية- كهف: ٢٣» (مگو كه فردا كارى كنم إلا آنكه بگوئى‌

«إن شاء اللَّه»

و چون فراموش كنى ذكر خداى كن).

شرح: «در تفسير علىّ بن ابراهيم بجاى «يهود» «قريش» آمده، و چون اين آيات از سوره كهف مكّى است به اتّفاق، و قبل از اينكه رسول خدا ٦‌