ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٤١ - *(باب صيد و شكار و سر بريدن حيوانات) *

رسيد و در آب افتاد و مرد، بنگر اگر سرش از آب بيرون است از آن بخور، و اگر سرش در آب فرو بود از آن مخور.

شرح: «گفته‌اند: در صورت پرت شدن از كوه حرمت هنگامى است كه جراحت تير در بدن حيوان ديده نشود و إلّا چنانچه تير بدن حيوان را دريده باشد بقدرى كه حيوان قدرت مقاومت را از دست بدهد و در حال مشرف به مرگ پايش سست شده و سقوط كند حرمت معلوم نيست.» و در شكار پرنده وحشى اگر بالهايش سالم و قادر به پريدن و فرار هست پس هر كس آن را صيد كند مالك آنست مگر اينكه صاحبش را بشناسد كه در اين صورت بايد به او ردّ كند.

٤١٤٥- و امير مؤمنان ٧ از شكار كردن كبوتر در شهرها نهى فرموده است. (مراد كبوتران اهلى است).

و جايز نيست جوجه پرنده وحشى را كه قادر به پريدن نيست از لانه و آشيانه آنها در كوه يا چاه يا جنگل صيد كنند.

٤١٤٦- زرارة بن أعين گويد: به خدا سوگند مانند ابو جعفر (امام باقر) ٧ كسى را نيافتم، به او عرض كردم- خدا بشما خير دهد- كدام يك از پرندگان حلال گوشتند؟ فرمود: گوشت آن را كه در پرواز پى در پى بال مى‌زند بخور،