ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٣٠ - *(باب احياء زمينهاى باير و موات) *

حدود آن را براى شاهد مشخّص نكرده بود. امّا به شاهد گفت: هر گاه آمدند و حدود را به تو گفتند بر آنها نيز شهادت ده، آيا اين جايز است يا جايز نيست كه شاهد شهادت دهد؟ امام در جواب نامه مرقوم داشتند، آرى، جايز است و الحمد للَّه.

٣٨٨٨- و نيز در پيرو نامه فوق به امام ٧ نوشت: اگر جماعت ديگرى از اهل همان قريه جز آنها كه براى تعيين حدّ نام برده بود آمدند و شهادت دادند كه حدّ و مساحت اراضى كه اين مرد فروخته است چه مقدار است، آيا براى آن كس كه فروشنده وى را به فروش مزرعه و زمين كشت خود بدون تعيين حدود شاهد گرفته جايز است به سخن اين جماعت كه اراضى را معيّن كرده شهادت به حدود و مساحت آن داده‌اند اعتنا و اطمينان كرده و شهادت به حدود دهد، يا جايز نبوده كه اين جماعت شهادت به حدود دهند زيرا بايع گفته بوده هر گاه آمدند و از شما شهادت خواستند شهادت دهيد؟ امام ٧ در پاسخ مرقوم فرمودند: شهادت مده مگر آنچه را كه صاحب مال شاهدت گرفته و آنچه خود او به تو گفته است.

شرح: «يعنى بگو مالك مرا به چنين فروش شاهد گرفت راجع به حدود نيز چنين گفت، و شهود نيز شهادت دادند كه حدود فلان مقدار است».

٣٨٨٩- و جرّاح مدائنى گويد: از امام صادق ٧ پرسيدم سرائى را