ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣١٩ - *(معامله چراگاه و كشت و درختان و زمينهاى مزروعى) * *(و قنوات و سهم آب و مزرعه و باغها) *

آن را رها كند، و در غير اين صورت حق ندارد آن را رها كند تا خوشه بندد.

٣٨٦٣- و نيز سماعه از آن حضرت ٧ سؤال كرد: شخصى علف چراگاهى را به پنجاه درهم يا كمتر يا بيشتر براى چراندن گوسفندانش خريده و مى‌خواهد ديگرى را با خود در اين كار سهيم كند و همه مبلغ را از او بستاند. فرمود: هر كس را بخواهد مى‌تواند سهيم كند امّا بايد به كمتر از مبلغى باشد كه با صاحب زمين قرار داده است هر چند به چهل و نه درهم باشد و به يك درهم گوسفندان او چريده باشند، و حقّ ندارد آن را به پنجاه درهم بفروشد و گوسفندش با آنها بچرد مگر آنكه خود در چراگاه عملى انجام داده باشد. چاه آبى احداث كرده باشد يا نهرى كشيده باشد، البتّه با رضايت صاحبان چراگاه، در آن صورت اشكالى ندارد كه به زيادتر از آنچه خريده بفروشد زيرا در آن كارى مثبت انجام داده و اين زيادى براى او مباح گرديده است.

٣٨٦٤- سليمان بن خالد گويد: امام صادق ٧ فرمود: من مكروه مى‌دارم كه آسيايى را اجاره كنم و به بيش از مبلغش به ديگرى واگذارم مگر آنكه در