ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٢٣ - *(معامله چراگاه و كشت و درختان و زمينهاى مزروعى) * *(و قنوات و سهم آب و مزرعه و باغها) *

ديگرى مى‌خواهد در قسمت بالاى آن قنات، قنات ديگرى حفر كند، چه مقدار بايد ميان آن دو فاصله باشد، تا به ديگرى ضرر نرسد در صورتى كه زمين سخت يا سست باشد؟ امام ٧ در پاسخ مرقوم فرمود: اندازه معيّنى ندارد بايد آنقدر فاصله باشد كه به يك ديگر زيان نرسانند (يعنى آب قنات اوّل كم نشود).

٣٨٧١- و رسول خدا ٦ حكم فرمودند: كه ميان دو چاه آب اگر زمين سست است هزار ذراع و اگر سخت است پانصد ذراع فاصله لازم است.

٣٨٧٢- و همچنين حكم فرمود: مردم باديه‌نشين نبايد جلو آب اضافى از مصرفشان را بگيرند، و اضافى مراتع را نبايد بفروشند، يا بنا بر پاره‌اى از نسخه‌ها «از چراى در آن جلو گيرند».

٣٨٧٣- و نيز حكم فرمود: حريم چاه چهل ذراع است و نبايد تا اين فاصله چاهى براى آبشخور شتران يا احشام و أغنام احداث كرد.

٣٨٧٤- و محمّد بن سنان از حضرت رضا ٧ روايت كرده گويد: از آن حضرت ٧ از آب رودخانه سؤال كردم: فرمود: همه مردم در سه چيز