دنباله حديث ٢٢- أيا مردم كسانى كه بنا حق منصب امامت را بخود بندند و شايسته نيند بسيارند و اگر شماها يك ديگر را وانگذاريد در باره حق صريح و سستى نكنيد در توهين و تحقير باطل بر شما دلير نشود كسى كه مانند شما نيست در ايمان و عقيده و نيرو نگيرد بر عليه شما آنكه خواهد بشما بتازد و اطاعت امام بر حق را زير پا نهد و از آن شانه خالى كند ولى شما سرگردان شديد چونان كه بنى اسرائيل در دوران موسى (ع) سر گردان بيابان شدند و بجان خودم سرگردانى شماها پس از من افزوده گردد و چند برابر سرگردانى بنى اسرائيل باشد.

و بجان خودم اگر شماها دوران سلطنت بنى اميه را بسر زنيد پس از من باز هم گردد سلطانى را خواهيد گرفت كه بگم راهى مى‌خواند و باز هم باطل را زنده مى‌كنيد و حق را پشت سر مى‌نهيد و از نزديكترين مردان بدر مى‌بريد و بدور ترين كسان از مجاهدان در ركاب رسول خدا (ص) مى‌پيونديد.

شرح- از مجلسى ره-

و لعمرى ان لو قد استكملتم‌

الى قوله‌

لقد اجتمعتم على سلطان الداعى الى الضلالة الى الداعى الى بنى عباس‌

پايان نقل از مجلسى ره.

من گويم- در اين قسمت از خطبه پيش گوئى از تشكيل حكومت بنى عباس شده است و اين هم خود دليلى است بر آنچه گفتيم كه قسمت دوم خطبه در بيان تشكيل حكومت بنى اميه است و نفوذ و ترقى آن.

و در اينجا دو سرگردانى براى شيعه بيان شده است يكى سرگردانى در زمان خود على (ع) كه دوران تصدى آن سه تا بود و آن را تشبيه بدوران سرگردانى بنى اسرائيل نموده با وجود خود حضرت موسى در بيابان تيه، و ديگرى سرگردانى شيعه پس از آن حضرت در دوران حكومت مطلقه بنى اميه و در ضمن اشاره مى‌فرمايد كه اين همه فشار و سرگردانى باز هم براى تربيت شيعه و آب ديده شدن و فهم عمومى پيدا كردن آنان بس نيست و باز هم پس از سرنگونى حكومت بنى اميه بدنبال يك گم راه ديگر روند كه از تيره بنى عباس است.

و از خاندان على كه سابقه جهاد و مبارزه او از اولين نبرد پر نام اسلام بدر كبرى ثابت است بريده و بدنبال مردان خاندان بنى عباس روند كه بسيار ديرتر از آن بمجاهده بر خواستند و آن پس از فتح مكه بود.