تاريخ فقه تشيع به لحاظ ماندگارى و پويايى، وامدار فقهاى عظيم‌الشأنى است كه سير تكوينى و تحول آراء و نظرياتشان، جانى تازه به كالبد آن بخشيده و اين سير در عصر حاضر با انديشه‌هاى روح اللَّه الموسوى الخمينى نمادى ديگر گونه و حتى متمايز با برخى از فقهاى معاصر وى پيدا مى‌كند.

امام خمينى (س) با خيزشى عظيم و روحى بلند و همتى استوار؛ چه در عرصه سياسى و اجتماعى ايران زمين- و حتى جهان معاصر- و چه در عرصه علم و فقاهت، با خصايص و ويژگى‌هاى منحصر به فرد خود، طرح‌هايى دگرگون و كاملًا بديع و ابتكارى، ترسيم و به مرحله اجرايى و عملياتى رساند كه با گذشت سه دهه از عمر نظام مقدس جمهورى اسلامى ايران، باز هم تغيير و تحولات در عرصه‌هاى گوناگون نظام اجتماعى، سياسى و قضايى ايران، مديون و مرهون افكار و عقايد والاى ايشان است.

با توجه به موارد فوق‌الذكر و لزوم شناخت و تبيين صحيح و منطقى- و به دور از هرگونه حبّ و بغض غير ممدوح- افكار و انديشه‌هاى ايشان از يك طرف و ضرورت روزافزونِ نظام قضايى جمهورى اسلامى ايران به بهره‌گيرى ضابطه‌مند از آراء و فتاواى ايشان در عرصه قضا و داورى و نيز پرداختِ علمى و آكادميك به مبانى اصولى و فقهى اتخاذى ايشان در مراكز علمى و دانشگاهى سراسر كشور، بر آن شديم تا يكى از آثار حكمى ايشان را كه شهرتى در خور و تبويبى قابل تأمّل و سيرى همگون با ديگر آثار و فتاواى فقهاى نامدار شيعى، دارد در حدّ توان و وسع خويش- و البته گزينشى كاربردگرايانه- تبيين و تعليقى مأخذ مدار بر آن الحاق كنيم كه در سال‌هاى اخير مورد استناد خيل كثيرى از فقها و دانشمندان اسلامى و نيز حقوقدانان معاصر بوده است.

اثر مذكور، «تحرير الوسيله» اولين و متقن‌ترين متن فقهى جامع حضرت امام خمينى (س) است كه مطالعه اجمالى و حتى موردى يكى از ابواب فقهى آن، هر پژوهشگرى را به تأملّى جدّى وامى دارد، چرا كه شيوه استدلالى و نحوه انتخاب الفاظ و عبارات و نگاه دقيق و منطبق با مبانى اصولى، آراء و فتاوايى را پديد آورده كه مى‌توان به راحتى به نظر فقهى ايشان پى برد.