بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٥٠ - استنتاج

وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‌ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ ....[١]

«اگر اهل شهرها و آبادى‌ها ايمان بياورند و تقوى پيشه كنند، درهاى بركات آسمان و زمين را به روى آنها مى‌گشاييم.»

وَ يا قَوْمِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً وَ يَزِدْكُمْ قُوَّةً إِلى‌ قُوَّتِكُمْ وَ لا تَتَوَلَّوْا مُجْرِمِينَ.[٢]

«اى قوم، از پروردگارتان طلب آمرزش كنيد، سپس به سوى او بازگرديد تا- باران- آسمان را پى‌درپى بر شما بفرستد و نيرويى بر نيروى شما بيفزايد.»

همانگونه كه در آيات فوق ملاحظه كرديد، هرگونه مصيبت و گرفتارى و فساد، نتيجه؛ ... فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ ... اعمال سوء و بد انسان‌هاست و از طرفى هم نزول هرگونه بركات آسمانى و زمينى، نتيجه اعمال نيك انسان‌هاست. بنابراين دو سر «عمل» و «نظام تكوين» را حلقه‌اى به‌هم وصل كرده است به نام «عكس‌العمل» كه اين حلقه ناگسستنى است و ممكن است بر اثر شرايط خاص زمان اين حلقه سست شود ولى هرگز از هم گسيخته نمى‌گردد، نقش اين حلقه آنچنان است كه وقتى دو سر «عمل» و «نظام» را گرفت، نه‌تنها در دنيا از هم جدا نمى‌كند بلكه تا قيامت هم، همين نقش را ايفا مى‌نمايد تا روزى كه انسان را به پيشگاه عدل الهى حاضر سازد.

به اين آيه توجه كنيد:

تَرَى الظَّالِمِينَ مُشْفِقِينَ مِمَّا كَسَبُوا وَ هُوَ واقِعٌ بِهِمْ وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ فِي رَوْضاتِ الْجَنَّاتِ لَهُمْ ما يَشاؤُنَ عِنْدَ رَبِّهِمْ ذلِكَ هُوَ الْفَضْلُ الْكَبِيرُ.[٣]

«در آن روز ستمگران را مى‌بينى كه از اعمالى كه انجام داده‌اند سخت بيمناكند. اما

[١] - اعراف: ٩٦

[٢] - هود: ٥٢

[٣] - شورى: ٢٢