بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٩٥ - استنتاج

كه دوستدار راستين جفاى محبوب را همچون جان خويش دوست دارد؟

دوستدار راستين كى از رنج و ناراحتى محبوب خود فرار مى‌كند، مگر نه اين است كه در قاموس محبت، رنج همچون مغز است و دوستى همچون پوست.

مگر از نشانه‌هاى دوستى واقعى اين نيست كه محب در همه حالات چه خوشى و چه ناخوشى احساس شادمانى كند؟

هان! اى سالك، دوست همانند طلاست و بلا و گرفتارى‌ها همانند آتش، كه طلاى خالص وقتى از دل شعله‌هاى آتش بيرون آيد شناخته مى‌شود ولى طلاى تقلّبى در ميان آتش سياه مى‌شود و از بين مى‌رود، پس محبت واقعى آن است كه محب در گرفتارى‌هايى كه از جانب محبوب مى‌رسد، استقامت ورزد و همه را بجان خريدارى كند.

... وَ نَبْلُوكُمْ بِالشَّرِّ وَ الْخَيْرِ فِتْنَةً وَ إِلَيْنا تُرْجَعُونَ.[١]

«و ما شما را با بدى‌ها و نيكى‌ها آزمايش مى‌كنيم و سرانجام به سوى ما باز مى‌گرديد.»

[١] - انبياء: ٣٥