بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٥٦ - استنتاج

مهر زده، آنچنان مهرى كه توان ادراك الهامات الهى را نخواهد داشت.

خَتَمَ اللَّهُ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ وَ عَلى‌ سَمْعِهِمْ وَ عَلى‌ أَبْصارِهِمْ غِشاوَةٌ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ‌[١]

«خداوند بر دل‌ها و گوش‌هاى آنان مهر نهاده و بر چشم‌هاى آنان پرده افكنده شده، و عذاب بزرگى در انتظار آنها است.»

... لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ.[٢]

«آنها عقل‌هايى دارند كه با آن انديشه نمى‌كنند و چشمانى دارند كه با آن- حقايق- را نمى‌بينند و گوش‌هايى دارند كه با آن- حقايق- را نمى‌شنوند، آنها همچون چهارپايانند، بلكه گمراه‌تر اينان همانا غافلند.»

[١] - بقره: ٧

[٢] - اعراف: ١٧٩