بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٨٢ - ٦ - گواهى مكانها بر له يا عليه انسان در قيامت

در خبرى از رسول گرامى اسلام ٦ آمده است كه:

«اخبارها ان تشهد على كل عبد و امة بما عملوا على ظهرها، تقول عمل كذا و كذا، يوم كذا، و يوم كذا و كذا فهذا اخبارها».[١]

«منظور از خبر دادن زمين اين است كه: كارهاى هر مرد و زنى را كه بر روى زمين انجام داده‌اند خبر مى‌دهد. مى‌گويد: فلان شخص در فلان روز فلان كار را انجام داد، اين است خبر دادن زمين.»

*** آنچه بيان شد حقايقى بود از قرآن كريم كه مولانا آن را در مقياس كوچكى در قالب حكايت به تصوير كشيد و نتيجه‌اى كه از اين حكايت مى‌گيرد اين است كه:

وقتى حكمت لقمان اينگونه پنهانى‌ها را آشكار مى‌سازد، پس حكمت حضرت حق چگونه درون مردم را آشكار مى‌كند!

كى خداوند، حكمت افشاگرانه خود را به مرحله اجرا مى‌گذارد؟ روز قيامت يعنى‌ يَوْمَ تُبْلَى السَّرائِرُ همه اسرار درونى فاش مى‌شود، اسرارى كه كسى ميل به افشاى آن ندارد (اشاره است به آيه ٢٥ سوره حاقه؛ و آيه ٣٠ سوره آل عمران، كه گذشت)

[١] - مجمع البيان، ذيل آيه ٤، سوره زلزال.