بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٧٩ - استنتاج

و در خصوص آشكار شدن اسرار كرات مى‌فرمايد:

وَ إِذَا السَّماءُ كُشِطَتْ؛[١] «و در آن هنگام كه پرده از روى آسمان برگرفته شود.»

كشطت؛ از ماده «كشط» به‌معناى برداشتن پرده از روى چيزى است؛ يعنى قرآن مى‌خواهد بفرمايد: روز قيامت پرده از عالم بالا برگرفته مى‌شود و همه مخلوقات آسمانى، مخلوقات زمينى را خواهند ديد و همچنين مخلوقات زمين، مخلوقات آسمانى را.

و در خصوص آشكار شدن اسرار زمين مى‌فرمايد:

وَ إِذَا الْقُبُورُ بُعْثِرَتْ؛[٢] «و آن زمان كه قبرها زير و رو شود.»

وَ أَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقالَها[٣]

«و- روز قيامت- زمين ذخائر پنهان‌شده خود را آشكار مى‌سازد.»

فَإِنَّما هِيَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ* فَإِذا هُمْ بِالسَّاهِرَةِ[٤]

«تنها يك صيحه خواهد بود و به دنبال آن ناگهان همگى بر صفحه زمين ظاهر مى‌شوند.»

و در خصوص آشكار شدن اسرار و پنهانى‌هاى اعمال انسان مى‌فرمايد:

هُنالِكَ تَبْلُوا كُلُّ نَفْسٍ ما أَسْلَفَتْ ...[٥]

«در هنگام- قيامت- هركس ماهيت عملى را كه پيشتر- در دنيا- انجام داده است براى او آشكار مى‌گردد.»

اين است علت نامگذارى «قيامت» به «تبلى السرائر». شايد يكى از علل اينكه‌

[١] - تكوير: ١١

[٢] - انفطار: ٤

[٣] - زلزال: ٢

[٤] - نازعات: ١٣ و ١٤

[٥] - يونس: ٣٠