بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٠ - حال بايد ديد گمشده انسان چيست؟

آب زنيد راه را هين كه نگار مى‌رسد

مژده دهيد باغ را بوى بهار مى‌رسد

راه دهيد يار را آن مهِ ده چهار را

كز رخ نوربخش او نور نثار مى‌رسد

چاك شدست آسمان، غلغله‌ايست در جهان‌

عنبر و مشك مى‌دمد، سنجق يار مى‌رسد

رونق باغ مى‌رسد، چشم و چراغ مى‌رسد

غم به كنار مى‌رود، مه به كنار مى‌رسد

تير روانه مى‌رود، سوى نشانه مى‌رود

ما چه نشسته‌ايم پس شه ز شكار مى‌رسد

باغ سلام مى‌كند، سرو قيام مى‌كند

سبزه پياده مى‌رود، غنچه سوار مى‌رسد

خلوتيان آسمان تا چه شراب مى‌خورند

روح خراب و مست شد، عقل خمار مى‌رسد

چون برسى به كوى ما، خامشى است خوى ما

زانكه ز گفت‌وگوى ما گَرد و غبار مى‌رسد