بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٤٤٨ - استنتاج

حكايت ٨٩

شخصى جاهل، شيخ عارفى را متهم ساخته بود كه او بد است و در طريق رستگارى مشى نمى‌كند. او شرابخوار، فريبكار و خبيث است! با اين اوصاف وى چگونه مى‌تواند هدايتگر مريدانش باشد؟!

ى از مريدان شيخ بدو گفت: ادب را رعايت كن، سوءظن و بدگمانى نسبت به بزرگان كار كوچكى نيست. اين سخنان ناروا در حق شيخ شايسته نيست، اين تهمت‌ها همه خيالات بى‌اساس است. اى مرغ خاكى (كنايه از اسيران عالم ماده) چنين نيست كه تو در حق شيخ ما خيال مى‌كنى، تازه اگر هم آنچه در حق وى گفتى درست باشد، دريايى ژرف را از مردار باكى نيست. روح شيخ ما دريايى بيكران است، نه يك يا دو كوزه آب، كه با آميختن با يك قطره نجس، آلوده شود.

استنتاج‌

استنتاج ما در اين حكايت، تفسير و نقد يك مطلب از مطالب مولانا است و