بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٤٣ - استنتاج

و سر بر فرمان اويند:

... بَلْ عِبادٌ مُكْرَمُونَ* لا يَسْبِقُونَهُ بِالْقَوْلِ وَ هُمْ بِأَمْرِهِ يَعْمَلُونَ‌[١]

«فرشتگان بندگان شايسته او هستند كه هرگز در سخن بر او پيشى نمى‌گيرند و به فرمان او عمل مى‌كنند.»

آنان جز عبادت ذات بارى‌تعالى و اطاعت از اوامر تعين‌شده از طرف پروردگار چيزى را نمى‌دانند

وَ ما مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقامٌ مَعْلُومٌ* وَ إِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ* وَ إِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ‌[٢]

«هريك از ما مقامى معلوم داريم و ما همگى- براى اطاعت فرمان خداوند- به صف ايستاده‌ايم و همگى تسبيح او مى‌گوييم.»

اصولا جوهره خلقت ملائك، عقل محض است. شهوت و هوى و هوس در وجودشان راه ندارد و تركيبات وجودى آنان بيگانه از مركّبات مادى و تجلّيات صورى است.

حضرت امام صادق ٧ در بيان مقام فرشتگان مى‌فرمايد:

«إنّ الملائكة لا يأكلون و لا يشربون و لا ينكحون و انّما يعيشون بنسيم العرش».[٣]

«فرشتگان غذا نمى‌خورند و آب نمى‌نوشند و ازدواج نمى‌كنند بلكه با نسيم عرش الهى زنده‌اند.»

اين گروه از مخلوقات داراى ويژگى‌هاى خاصى هستند كه قرآن كريم با لسانى رسا از آنان ياد كرده است كه بيان همه آن ويژگى‌ها و امتيازات، از هدف استنتاج ما خارج است ولى همينقدر بايد گفت كه در عظمت ملائكه‌ها همان بس كه قرآن‌

[١] - انبياء: ٢٦ و ٢٧

[٢] - صافات: ١٦٤- ١٦٦

[٣] - بحار الأنوار، ج ٥٩، ص ١٧٤