بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٣٣١ - قدرتنمايى حضرت موسى در قالب معجزات

و يا به موسى مى‌گفتند:

وَ قالُوا مَهْما تَأْتِنا بِهِ مِنْ آيَةٍ لِتَسْحَرَنا بِها فَما نَحْنُ لَكَ بِمُؤْمِنِينَ‌[١]

«و گفتند هر زمان آيتى براى ما بياورى كه سحرمان كنى، ما به تو ايمان نمى‌آوريم.»

و در نهايت همه را انكار كردند:

وَ لَقَدْ جاءَ آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ* كَذَّبُوا بِآياتِنا كُلِّها ...[٢]

«انذارها براى آل فرعون آمد* اما آنها همه آيات ما را تكذيب كردند.»

ولى با اين‌همه معجزات و خارق عادات، باز قوم موسى ٧ در مدت غيبت آن حضرت، (كه جهت مناجات به ميقات رفته بود) به انحراف كشيده شدند:

وَ اتَّخَذَ قَوْمُ مُوسى‌ مِنْ بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَداً لَهُ خُوارٌ ...[٣]

«قوم موسى بعد از- رفتن- او- به ميعاد- از زيورآلات خود گوساله‌اى ساختند، جسد بى‌روحى بود كه صداى گاو داشت.»

فَأَخْرَجَ لَهُمْ عِجْلًا جَسَداً لَهُ خُوارٌ فَقالُوا هذا إِلهُكُمْ وَ إِلهُ مُوسى‌ فَنَسِيَ‌[٤]

«- سامرى- مجسمه گوساله‌اى را براى آنان بيرون آورد كه صدايى داشت. آنان گفتند: اين است خداى شما و خداى موسى و عهد خدايى را فراموش كردند.»

وقتى موسى از ميقات برگشت و قوم خود را منحرف ديد، بسيار ناراحت و خشمگين شد. وى از شدت عصبانيت الواح را از دست خود انداخت و سر برادرش هارون را گرفت و به شدت به طرف خود كشيد (كه مگر تو نبودى چرا قوم منحرف شدند؟)

[١] - اعراف: ١٣٢

[٢] - قمر: ٤١ و ٤٢

[٣] - اعراف: ١٤٨

[٤] - طه: ٨٨