بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٢٨٧ - اصرار بر گناه

مخصوص خود هستند كه تعرّض به آنها، دور از رعايت اختصار در تقرير استنتاج ما است، ولى به مناسبت موضوع، به يك نكته از آنها كه در خصوص «گناه كبيره» است مى‌پردازيم؛ يكى از موارد قابل‌توجه در گناهان كبيره اين است كه، دانشمندان و علماى اسلامى در- تعريف- و- تعداد- آنها به اختلاف، سخن گفته‌اند و شايد فلسفه اينكه گناهان كبيره از نظر تعريف و تعداد مجهول مانده‌اند، اين باشد كه انسان از ترس ارتكاب به آن، از همه گناهان، حتّى صغائر هم پرهيز نمايد، ولى درعين حال، گناه هرچند صغيره باشد، در همان حدّ كوچكى خود باقى نمى‌ماند بلكه گاهى زمينه براى رشد آن تا حد كبيره بودن فراهم مى‌شود كه چند نمونه از عوامل تبديل‌كننده گناه صغيره به كبيره عبارتند از:

١- كوچك شمردن گناه.

٢- مصون دانستن خويش از مجازات.

٣- از روى گردنكشى مرتكب گناه شدن.

٤- گناه بزرگان جامعه.

٥- اسراف در گناه.

٦- خوشحالى از ارتكاب گناه.

٧- اصرار بر گناه.

هريك از عناوين بالا، از ديدگاه قرآن و فرمايشات امامان معصوم عليهم السّلام داراى مطالب خاص خود هستند كه ما در كتاب «گناه از ديدگاه قرآن»[١] به‌طور مشروح به آن پرداخته‌ايم ولى در اينجا به مناسبت استنتاج حكايت تنها به «اصرار بر گناه» مى‌پردازيم:

اصرار بر گناه‌

از مواردى كه گناه صغيره تبديل به كبيره مى‌شود آنجاست كه انسان اصرار به‌

[١] - گناه از ديدگاه قرآن، اوّلين جلد از دوره پانزده جلدى« مجموعه تبيين ديدگاه‌هاى قرآن كريم» از تأليفات ارزشمند مؤلف محترم است كه هنوز به چاپ نرسيده است. ناشر