بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ١٢٥ - استنتاج

خود قضاوت كرده‌اند. ابو جهل، پيغمبر ٦ را مى‌بيند و مى‌گويد: از بنى هاشم چهره زشتى چون تو ظاهر گشت.

ابو بكر پيغمبر را مى‌بيند و در وصف آن حضرت مى‌گويد: اى خورشيد، تو نه از شرقى و نه از غرب، خوش بتاب.

پيغمبر ٦ سخن هر دو را مورد تأييد قرار داد.

افراد سطحى‌نگرى كه شاهد اين گفتگو بودند زبان به اعتراض گشودند كه: يا رسول اللّه ٦ علّت اينكه دو ضدّگو را تأييد كردى چه بود؟

حضرت در پاسخ فرمود:

من همچون آيينه‌اى هستم كه با دست حضرت حق صيقل يافته‌ام، هركس در مقابل من قرار گيرد، چهره واقعى خود را مى‌بيند.

لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ ...[١]

«براى شما در زندگى رسول خدا سرمشق نيكويى بود.»

مولانا براى توضيح بيشتر مى‌فرمايد:

اگر زيبايى و جلوه‌اى در عالم طبيعت هست، براى افراد بصير و بيناست نه نابينا. چنانكه آواز خوش و دلنواز براى افراد شنوا است نه ناشنوا.

خداوند مشك را خشبو كرده براى بينى‌هايى كه احساس بويايى دارند نه براى آنانكه از اين حس محرومند يا بوى خوش بر مشام آنان ناخوش مى‌نشيند.

[١] - احزاب: ٢١