ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٧٢ - حيوانات حلال گوشت و حيوانات حرام گوشت

تمام مبلغ قيمت شتر را لزوما مى‌پرداختند، و سپس شتر را نحر مى‌كردند و هفت تنى كه تيرهاى نصيب‌دار بنامشان درآمده بود و پولى بابت شتر نپرداخته بودند ميان خود همه شتر را تقسيم مى‌كردند و چيزى از آن به آن سه نفر كه قيمت شتر را پرداخته بودند نمى‌خورانيدند، و چون اسلام آمد خداوند متعال از جمله چيزهايى كه بر بندگانش حرام كرد اين كار بود كه آن را محرّم شمرد، و فرمود: «وَ أَنْ تَسْتَقْسِمُوا بِالْأَزْلامِ ذلِكُمْ فِسْقٌ‌- يعنى حرام است». و اين خبر جزء رواياتى است كه ابو الحسين اسدى- رحمه اللَّه- از سهل بن زياد از عبد العظيم بن عبد اللَّه الحسنى از حضرت أبي جعفر محمّد بن على الجواد عليهم السّلام نقل كرده است.

٤٢١٤- و امام صادق ٧ فرمود: «هر كس كه ناگزير از خوردن ميته يا خون يا گوشت خوك شود و نخورد تا از گرسنگى مرگش فرا رسد پس او كافر از دنيا رفته است» و اين خبر در نوادر محمّد بن احمد بن يحيى بن عمران اشعرى است.

شرح: «نوادر كتابيست كه اصل نامش نوادر الحكمة است و مؤلّف مردى‌