ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٧٠ - حيوانات حلال گوشت و حيوانات حرام گوشت

نيست كه از آنها گرسنگى خود را تا حدّى كه از مگر نجات يابد رفع كند، گويد:

عرض كردم: يا ابن رسول اللَّه چه وقتى بر مضطرّ، مردار حلال مى‌شود؟ فرمود: پدرم از پدرانش مرا حديث كرد كه از رسول خدا ٦ همين سؤال شد، جماعتى آمده و گفتند: يا رسول اللَّه ما در سرزمينى هستيم كه گرسنگى و خشكسالى بسيار مى‌شود، چه زمانى مردار بر ما حلال خواهد شد؟ رسول خدا ٦ فرمود:

هر گاه چاشت نداشته باشيد و شب غذائى بدست نياوريد، و از بقولات هم چيزى نيابيد كه سدّ رمق كنيد، آن وقت مى‌توانيد از ميته ارتزاق نمائيد.

عبد العظيم بن عبد اللَّه گويد: به حضرت عرض كردم اى پسر رسول خدا معنى سخن خداوند عزّ و جلّ چيست كه مى‌فرمايد: فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ- الآية- بقره: ١٦٩ (هر كس ناچار شود و محارب و دزد نباشد) فرمود: عادى: دزد باشد و باغى كسى است كه بدون احتياج به قوت خود و عيال، بشكار رود و به هوس صيدى را دنبال كند نه براى آنكه روزى فرزندانش را بدست آورد و آنها را از گرسنگى نجات دهد بلكه بصرف هوى و هوس صيد مى‌كند. و اين دو نمى‌توانند در حالت اضطرار هم از مردار بخورند و بر هر دو حرام است همچنان كه در حال اختيار بر آنها حرام بوده، و نيز نمى‌توانند در روزه و نماز تقصير كنند به عنوان سفر.