ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٥ - ٤

نيكبخت شود تحفظ را از ياد برد و اگر بيمى بدو رسد حذر او را مشغول سازد و اگر پر آسوده باشد فريب و غرور (عزت خ ل) او را در ربايد و در نسخه ديگر است كه عزت (يا فريب خ ل) او را درگيرد و اگر نعمتى تازه كند عزت او را بگيرد و اگر مالى يابد گمراهيش بسر كشى كشد و اگر ندارى او را بگزد بلايش بكار گيرد و در نسخه‌ايست كه از گريه برنج افتد و اگر مصيبتى بوى رسد بى‌تابى او را رسوا كند و اگر گرسنگى كشد ناتوانى او را از پاى در آورد و اگر پر سير خورد شكم پرى او را بفشارد پس هر كوتاهى و كمى باو زيان رساند و هر افراط و گذشت از حد هم مفسده بار براى او است.

أيا مردم هر كه كندى (كم كارى خ ل) كرد خوار شد و هر كه بخشش نمود آقا شد و هر كه فراوان داشت سرور گرديد و هر كه پر حلم ورزيد شرافتمند شد و هر كه در ذات خدا انديشيد زنديق گرديد و هر كه چيزى را پر اظهار كرد بدان معروف شود و هر كه پر شوخى كرد سبك گردد و هر كه پر خنديد هيبتش برود، آبروى خانوادگى كسى كه ادب و پرورش ندارد تباه گردد، راستى بهترين كار نگهداشتن آبرو است بصرف مالى كسى كه با نادان همنشين گردد خردمند نيست هر كه با نادان نشيند آماده قيل و قال و جنجال باشد، از مرگ رها نشود توانگرى براى ثروتش و نه فقيرى براى نداريش.

أيا مردم- اگر مرگ خريدارى بود كريم درخشان چهره آن را ميخريد و هم لئيم نپخته و آزمند.

شرح- از مجلسى ره- در توجيه اين كلام وجوهى توان گفت:

١- مقصود اين باشد كه اگر مرگ خريد و فروش ميشد كريم آن را ميخريد چون بكرامت كردن شوق دارد و مال ندارد كه ببخشد چنانچه معمول همين است (كرم داران عالم را درم نيست) و از اين غم‌