ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٣٣ - ٤

أيا مردم [راستش‌] هر كه در عيب خود نگرد از عيب ديگران بگذرد و هر كه بروزى خدا داد خشنود باشد بر آنچه ديگران دارند افسوس نخورد، هر كه تيغ ستمكشد بدان كشته شود، و هر كه براى برادرش چاهى كند خودش در آن افتد و هر كه پرده ديگران بدرد عيوب خانه خود از پرده بدر آورد، هر كه لغزش خود از ياد برد لغزش ديگران را بزرگ شمارد و هر كه بنظرش خود بين باشد گمراه گردد و هر كه بخرد خود بى‌نيازى كند بلغزد و هر كه بمردم بزرگى فروشد خوار گردد و هر كه نسبت بمردم سبكسرى كند دشنام خورد و هر كه با اوباش آميزد كوچك شود و هر كه آنچه را تاب نياورد بدوش گيرد، درماند.

أيا مردم راستش اينست كه مالى سودمندتر از خرد نيست و نه فقرى سخت‌تر از نادانى و نه پند دهى شيواتر از اندرز، عقلى چون تدبير نيست و عبادتى چون تفكر و انديشه، و پشتيبانى محكمتر از مشورت، و هراسى سخت‌تر از خود بينى نيست و ورعى چون خود دارى از ارتكاب حرام، و بردبارى چون صبر و خموشى نباشد.

أيا مردم ده خصلت انسانى از زبانش بر آيد- ١- گواهى است كه از درون گزارش دهد ٢- حاكمى است كه ميان مردم قضاوت كند ٣- ناطقى كه پاسخ پردازد ٤- شافعى كه حاجت بدو روا شود ٥- ستايشگرى كه هر چيز را معرفى كند ٦- فرماندهى كه بكار خوب فرمان دهد ٧- پندگوئى كه از زشت باز دارد ٨- تسليت گوئى كه غمها بدان آرام شود ٩- وسيله حاضرى است كه كينه بدان برطرف شوند ١٠- دلربائى است كه گوشها از آن لذت برند.