ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمرهاي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٧٠ - ٨
اى موسى هر زمانى مرا بخوانى و بمن اميدوار باشى محققا تو را بيامرزم راجع بهر چه از تو بوده است آسمان از ترس مرا تسبيح گويد و فرشتهها از بيم من هراسانند زمين بطمع رحمتم مرا تسبيح گويد و همه خلق با زبونى مرا تسبيح گويند سپس بچسب بنماز، نماز زيرا كه آن نزد من مقامى دارد و او را با من پيوند ناگسستنى است و بدان پيوند آنچه از آن است چون زكاة قربانى گذراندن از مال حلال و از خوراك زيرا من نپذيرم مگر حلالى را كه براى رضاى من پرداخت شود.
و صله ارحام را بدان پيوند زيرا منم من خداى بخشاينده و مهربان من آن را بفضل رحمتم آفريدم تا بندهها بوسيله آن با يك ديگر مهربانى كنند و او را در معاد سراى ديگر در نزد من سلطنت و اعتبارى است و من برندهام از هر كه آن را ببرد و پيوست كنم با هر كه آن را پيوست دارد و مراعات كند و چنين كنم بهر كه امر مرا ضايع كند.
اى موسى سائل را گرامى دارد هر گاه نزد تو آيد، بنيكى او را رد كن يا بخشش اندكى بوى بده زيرا در نزد تو آيد آنكه نه انسان است و نه جن فرشتههاى حضرت رحمان است تا تو را بيازمايد كه چگونه بكار بندى آنچه بتو بخشيدم و تا چه اندازه همراهى دارى در آنچه باختيارت نهادم بزارى بدرگاهم خشوع كن و آواى كتاب را برايم بر آور و بدان كه من تو را ميخوانم چنانچه آقائى بنده زرخريدش را تا او را بمقامى شريف برساند و اين از فضل من است بر تو و بر پدران نخست تو.
اى موسى در هيچ حالى مرا از ياد مبر و بفزونى مال شاد مشو زيرا فراموش كردن من دل را سخت كند و بهمراه فزونى مال گناه فزون شود زمين فرمان بردار است و آسمان فرمان بردار است و درياها فرمان