ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ٢٥٥ - ١٠٣

اى عيسى آنچه بتو دادم انعامى است شايان و بى‌كدورت و از تو وامى خواستم كه براى خودت پس انداز باشد و تو از آن دريغ كردى تا از هالكان باشى.

اى عيسى خود را بديندارى و دوستى مستمندان بياراى و بر روى زمين آرام راه برو و بر هر تيكه زمين نماز گذار زيرا همه آن‌ها پاك هستند.

اى عيسى دامن بر چين و آماده شو كه هر آنچه آمدنى است نزديك باشد و كتاب مرا بر خوان با اينكه پاك باشى و آواز اندوه‌گين خود را بمن بشنوان اى عيسى لذتى كه نپايد دلبستن را نشايد و زندگى كه بر افتد خوب و دلنشين نيفتد، اى زاده مريم اگر ديده تو بيند آنچه را براى اولياء خوب و شايسته‌ام آماده كردم دلت آب شود و جانت از شوق بدان در تن نگنجد و بدر آيد، چون خانه آخرت خانه‌اى نيست، در آن جا پاكان همسايه يك ديگرند و فرشته‌هاى مقرب بر آنها درآيند و آنان باشند كه روز رستاخيز از هراس‌ها آسوده‌اند.

خانه‌ايست كه نعمت آن ديگرگون نگردد و از دست نعمتخواران بدر نرود، اى زاده مريم بخاطر آن با همگنان رقابت كن زيرا آن نهايت آرمان آرزوداران است. زيبا منظر است. خوشا بر تو اى زاده مريم اگر براى آن كار كنى بهمراه كسانى كه براى آن كار كردند بهمراه پدرانت آدم و ابراهيم در جنات نعيم باشى و بجاى آن بدلى نخواهى و از آن نقل مكان نجوئى و هم چنين ميكنم با پرهيزكاران.

اى عيسى بگريز با هر كه گريزد از آتش شرر بار و از دوزخ پر از كند و زنجير، نه هرگز