ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٩٥ - ٦٩

فرمود: و اينست تفسير قول خدا عز و جل (٢٠- الانسان) و هر گاه ببينى آنجا را ببينى نعمتى شايان و ملكى با شكوه- مقصودش از آن ولى خدا است و آنچه در آنست از كرامت و نعمت و ملك عظيم و با شكوه راستى كه فرشته‌ها كه پيغامبر از طرف خداوند عز ذكره هستند براى ورود بر او اجازه خواهند و جز با اجازه نزد او نروند و اينست ملك بزرگ و با شكوه.

فرمود: جويها از زير اطاقهاى نشيمن آنها روانند و اينست معنى قول خدا عز و جل (٩- يونس) از زير پاى آنها جويها روانست- و ميوه‌ها بدانها نزديكست و آنست قول خدا عز و جل (١٤- الانسان) و نزديكست بر فراز سرشان سايه‌هاى درختان بهشت و چيدن ميوه آنها بخوبى آسان و رامست- از بس نزديكست مؤمن هر ميوه را خواهد همان طور كه تكيه داده است با دهانش بر گيرد و راستى كه هر نوع از ميوه بدوست خدا گويد: اى دوست خدا مرا بخور پيش از آنكه آن ديگرى را بخورى پيش از من.

فرمود: هيچ مؤمنى در بهشت نباشد جز آنكه بستانهاى بسيار دارد كه درختان افراشته و نيافراشته دارند و جويها از مى و جويها از آب و جويها از شير و جويها از عسل در آنها است و هر گاه دوست خدا خوراك طلبد آنچه را در دلش خواهد برايش آورند بى‌آنكه دلخواهش را به زبان آورد.

فرمود: سپس با برادرانش خلوت كند و از همديگر ديدن كنند و در بستانهاى خود در سايه‌اى بلند بمانند همان سپيدى سپيده دم تا بر آمدن خورشيد بسر برند و خوشتر از اينها براى هر مؤمنى ٧٠ زن حوريه و ٤ همسر آدمى زاده است و مؤمن ساعتى با آن حوريه رعنا خوش است و ساعتى با آن‌