ترجمه روضة کافي شيخ کليني - کمره‌اي، شيخ محمد باقر - الصفحة ١٠٨ - عهد نامه رسول خدا با نجران

را بجماعت بدعت گذاشت و در حديث است كه چون اين بدعت را اعلام كرد و مردم بدان عمل كردند شب ديگر در مسجد آمد و چون ديد همه در صف ايستاده و نماز نافله شب ماه رمضان را بجماعت ميخوانند گفت بدعة و نعمت البدعة، اين بدعت است و چه خوب بدعتى است و از اينجا است كه فقهاى عامه بدعت را باحكام خمسه تقسيم كنند.

دنباله حديث ٢١- من عطا كنم از اين خمس بهره ذى القربى را كه خدا عز و جل فرموده است (٤١- الانفال) اگر شما ايمان داريد بخدا و آنچه فرو فرستاديم ببنده خود روز تميز حق از باطل (روز پيروزى مسلمانان در جنگ بدر) روزى كه دو گروه اسلام و كفر با هم برخورند.

شرح- اين دنباله آيه خمس است كه ميفرمايد:

بدانيد هر آنچه را غنيمت بريد خمسش از آن خدا و از آن رسول خدا و از آن ذى القربى است و يتيمان و مساكين و ابن سبيل اگر ايمان بخدا داريد الخ و ذكر قسمت اخير آيه براى اينست كه عقيده بخمس آل رسول شرط ايمان بخدا و قرآنست.

دنباله حديث ٢١- بخدا سوگند مقصود از ذى القربى ما هستيم كه خداوند ما را بخود و رسول خود قرين ساخته است و فرموده از آن خداست و از آن رسول خدا و از آن ذى القربى و يتيمان و مساكين و اين سبيل (در ما بخصوص وارد است) تا اينكه دست گردان ميان توانگران شماها نباشد و آنچه را رسول بشماها داد بگيريد و آنچه كه شما را از آن نهى كرد دست باز داريد و از خدا بپرهيزيد (در ستم بخاندان محمد «ص») زيرا خدا سخت كيفر است (٧٠- الحشر و صدر آيه اينست و آنچه را خدا به رسول خود از اهل آبادى‌ها بهره كرد پس از آن خداست و از آن رسول و از آن ذى القربى و يتيمان و مسكينان و ابن سبيل) در باره كسى كه بدان‌ها ستم كند اين مهريست كه خدا بماها نموده و ما را بينياز فرموده است بوسيله آن و در باره آن بپيغمبرش سفارش كرده و از زكاة و صدقه بما بهره نداده خدا رسول خود را گرامى‌تر داشته و ما خاندان را هم گرامى‌تر داشته از اينكه با چركينى مال مردم بما خوراك بدهد.