عبد اللّٰه عبّاس گفت به روايت ابو الجوزاء كه:مراد آن است كه خويشتن در عذاب خداى ميفگنى به ترك جهاد،دليلش قوله تعالى: إِلاّٰ تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذٰاباً أَلِيماً [٣].

انس مالك روايت كرد از رسول-صلّى اللّٰه عليه و آله-كه گفت:سه چيز از اصل ايمان است:بازايستادن [٤]از گوينده لااله‌الاّاللّٰه،و تكفير[اونا] [٥]كردن به عملى كه بكند از گناه،و جهاد پيوسته داشتن تا آنگه كه آخر امّت من با دجّال جهاد كنند،و [٦]ايمان داشتن به قضا و قدر خداى.

ابو هريره روايت كند كه رسول-عليه السّلام-گفت:هركه بميرد و غزا نكند و با خود[انديشه] [٧]و تدبير غزا نكند،

مات على شعبة من النفاق ،بر شاخ [٨]نفاق ميرد.

ابو هريره و سفيان گفتند:آن‌كس باشد كه[به تنهاى] [٩]حمله برد بر لشكرى بسيار.

محمّد بن سيرين و عبيدة السّلمانىّ گفتند:مراد نوميدى است از رحمت خداى.

ابو[قلابه گفت] [١٠]:مردى باشد كه گناهى بكند،آنگه گويد:مرا توبت نيست، دست در ميان دارد و گناه مى‌كند،نوميد از [١١]رحمت خداى تعالى.

يمان بن رباب و مفضّل بن سلمه گفتند:عرب آن‌كس [١٢]را كه تن به هلاك [١٣]فرونهد و از نجات نوميد شود،گويند:[ألقى بيده] [١٤]،[٢٣٩-پ]الى التّهلكة.

يكى از براء بن عازب پرسيد كه:نه مراد به اين آيت آن‌كس است كه تنها بر لشكرى عظيم حمله برد؟گفت:نه،مراد مردى است كه گناهى بكند با خود

[١] .وز،دب،آج،لب،فق،مر+آنجا بكشتند،چاپ شعرانى(٩٧/٢)تا در آنجا كشته شد.

[٢] .وز،دب،لب،مل:قسطنطنيه،آج:قسطنطيه،فق مر:قسطنطنيه.

[٣] .سورۀ توبه(٩)آيۀ ٣٩.

[٤] .وز،آج،لب،فق:استادن.

(١٤-١٠-٩-٧-٥)) .اساس:افتادگى دارد،با توجّه به مج و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.