روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٠٩ - ترجمه
حرام،گفت:آنچه فرقى [١]از او مستى كند [٢]چندان كه در كفى كنند از او حرام باشد.و«فرق»انائى بود كه شانزده رطل در او گنجد.
و لفظى دگر از رسول-عليه السّلام-اين است [٣]:
كلّ مسكر حرام اوّله و آخره. و رسول-عليه السّلام-گفت:
انّ من التّمر خمرا [٤]و انّ من العنب خمرا [٥]،و انّ من الزّبيب خمرا [٦]،و انّ من العسل خمرا [٧]،و انّ من الحنطة خمرا [٨]،و انّ من الشّعير خمرا [٩]،و انّ من الذّرّة خمرا [١٠]،فرمود:از انگور خمر باشد و از خرما و مويز و انگبين و گندم و جو و ارزن.و
قال-عليه السّلام: كلّ شراب عاقبته كعاقبة الخمر فهو حرام، گفت:هر شرابى كه آن را عاقبتى بود چون عاقبت خمر،يعنى در مستى،او حرام است.
و امّا اخبار در نهى و زجر و [وبال و عقاب] [١١]شارب خمر آن را حدّى نيست.امّا خبرى جامع هست،مضاء بن حرب [١٢]روايت كند از ابو عبد اللّٰه كه گفت:روزى جماعتى از اهل شام به نزديك عبد اللّٰه عمر آمدند و گفتند:يا ابن عمر!ما را خبر ده تا از رسول-عليه السّلام-چه شنيدهاى در باب شراب مسكر؟گفت:از رسول-صلّى اللّٰه عليه و على آله-شنيدم كه او گفت:
و الّذي بعثني بالحقّ، به آن خدايى كه مرا به حق به خلقان فرستاد كه هركس كه او يك شربت بازخورد از شراب مسكر،خداى تعالى چهل روز نماز او نپذيرد،و اگر توبه كند مقبول باشد.و چون دو شربت بازخورد، خداى تعالى هشتاد شبانروز [١٣]نماز او نپذيرد،و اگر توبه كند مقبول بود توبهاش.
و بدان خداى كه مرا به حق [١٤]بفرستاد كه هركه او سه شربت مسكر بازخورد، خداى تعالى صد و بيست روز نماز او نپذيرد.و واجب باشد بر خداى كه او را ردغة الخبال بچشاند.گفتند:«ردغة الخبال»چه باشد؟گفت:خون و ريم اهل دوزخ كه از شكم ايشان بيرون آمده باشد،و آن در [١٥]واديى بود از دوزخ چندان كه از مشرق
[١] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:فرق.
[٢] .دب،آج،لب،فق،مر+از كفش،مب+در كفش.
[٣] .مب،مر+كه.