روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٢٠ - ترجمه

مى‌گويد به بهشت شد [١].

راوى خبر گويد كه:مردى به نزديك رسول آمد از اهل نجد،آشفته موى،آواز مى‌داد و حديث او دشخوار [٢]مفهوم مى‌شد.چون نزديك [٣]در آمد،بدانستم كه چه مى‌گويد.رسول را-عليه السّلام-از اسلام مى‌پرسيد.رسول-عليه السّلام-گفت:پنج نماز در شبانروز.

گفت:دگر هيچ فريضه هست؟رسول-عليه السّلام-گفت:الّا كه تطوّع كنى.

گفت:روزه ماه رمضان فريضه است.

گفت:دگر هيچ فريضه است از روزه؟گفت:نه،الّا كه تطوّع كنى.[و نيز حديث زكات بكرد.مرد گفت:دگر هيچ فريضه است بر مال من؟گفت:نه،مگر كه تطوّع كنى] [٤].

مرد برخاست و مى‌گفت:و اللّٰه كه از اين بنكاهانم [٥]و در اين نيفزايم.رسول -عليه السّلام-گفت:

افلح ان صدق، گفت:نجات يافت اگر راست مى‌گويد.

ابن محيرز [٦]گفت:مردى از بنى كنانه-او را مخدج [٧]مى‌گفتند-آمد و گفت:

مردمانى در شام مى‌گويند وتر واجب است.گفت:برخاستيم و به نزديك عباده صامت [٨]شديم و او را بگفتيم.گفت:دروغ مى‌گويند آنان كه اين مى‌گويند.از رسول -عليه السّلام-شنيدم كه گفت:خداى تعالى پنج نماز بر بندگان خود فريضه كرد، هركه به جاى آرد و ضايع نكند چيزى از آن بر وجه استخفاف [٩]به حقّش،او را به نزديك خداى تعالى عهدى باشد كه او را به بهشت برد.و هركه به جاى نيارد،او را به نزديك خداى عهد نبود[٣١٧-پ]،و اگر خواهد عذابش كند،و اگر خواهد به بهشتش برد.