و گفته‌اند:براى آنش«رمضان»خوانند،لأنّ الذّنوب ترمض [٣]فيه،اى تحرق [٤]، در او گناهان بسوزد.و گفته‌اند:براى آن‌كه دلها در او نصيب گيرد از موعظت و تقوى،چنان كه سنگها از حرارت آفتاب نصيب گيرد،و دلها در او تافته شود از ترس خداى چنان كه سنگها تافته شود از گرماى آفتاب.

خليل احمد گفت:اشتقاق او از«رمض»است و آن باران خريف بود كه عالم را از [٥]گرد تابستان بشويد،همچنين اين ماه گناهكاران را از گناه بشويد،چه بزرگوار ماهى است اين ماه! شهر القرآن و شهر الاحسان و شهر الرّضوان [٦]،تفتح فيه ابواب الجنان،و تغلق فيه ابواب النّيران،و تصفّد فيه مردة الشّيطان،و هو شهر الامان و الايمان.

شهر تقبل فيه النّفقات و تكثر فيه[الصّدقات] [٧]،و تنزل فيه البركات،و تدفع فيه[الشّبهات] [٨].

شهر تفتح فيه الابواب،و يدفع فيه العذاب،و يرفع فيه[الحجاب] [٩].شهر يزهر فيه القناديل،و يتلى فيه التّنزيل،و يذكر فيه التّأويل،و يعطى فيه الجزيل و يغفر فيه الكثير و القليل،و يسامح فيه المسافر و العليل.

شهر رمضان فى الشّهور مثل القلوب فى الصّدور،شهر الصّيام فى الايّام،مثل الانبياء فى الانام.

در ماه رمضان بيست خصلت است:دو حرمت است،و دو عصمت است،و دو [نعمت] [١٠]است،و دو رخصت است،و دو كرامت است،و دو بشارت است،و دو بركت است،و دو شب است،و دو هديّه است،[و دو فرحت] [١١]است.

امّا دو حرمت:حرمت ماه رمضان و حرمت قرآن. شَهْرُ رَمَضٰانَ الَّذِي أُنْزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ .

[١] .مر:باشد،مب:شود.

[٢] .همۀ نسخه بدلها:رمضان.

[٣] .مب:يرمض.

[٤] .مر:يحرق.

[٥] .مر+آن.

[٦] .همۀ نسخه بدلها+شهر.

(١١-١٠-٩-٨-٧)) .اساس:افتادگى دارد،با توجّه به مج و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.