[٢٦٧-پ] بودند مردمان يك گروه [١]،بفرستاد خداى پيغامبران را بشارت‌دهنده و ترساننده،و بفرستاد با ايشان كتاب بحق [٢]تا داورى كند ميان مردمان در آنچه ايشان خلاف كنند در آن،و خلاف نكردند در آن مگر آنان كه به ايشان دادند از پس آن‌كه آمد به ايشان حجّتها به ظلم ميان ايشان،راه نمود خداى آنان را كه بگرويدند به آنچه خلاف كردند در آن از حقّ به فرمان او،و خداى راه نمايد آن را كه خواهد به ره راست.

يا [٣]پنداشتى كه در شوى در بهشت،و نيامد [٤]به شما مانند آنان [٥]كه گذشتند از پيش [٦]شما به ايشان رسيد سختى و رنج،و بجنبانيدند ايشان را تا گفت پيغامبر و آنان كه بگرويدند به او كى باشد يارى خداى،الا يارى خدا [٧]نزديك است.

[٢٦٨-ر] مى‌پرسند از تو كه چه هزينه كنند،بگو آنچه هزينه كنى از مال [٨]،پدر و مادر راست و خويشان را و بى‌پدران را و درويشان را و رهگذريان را،و آنچه كنى از نيكى [٩]خداى به آن داناست.

[١] .فق+يك گروه.

[٢] .مج،وز:براستى،آج،لب،فق:به‌درستى.

[٣] .مج:آيا.

[٤] .اساس:بيامد،مج،وز:نيايد،با توجّه به آج،لب تصحيح شد.

[٥] .فق:آن نان.

[٦] .مج+از.

[٧] .مج،وز:خداى.

[٨] .مج:از نيكويى.

[٩] .مج+پس.