روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٤١ - ترجمه

او مغفور بود،و آن حجّ كه كرده باشد كفّارت گناه او شده باشد.

و معاوية بن قرّه گفت:سواء [١]در هر نفرى كه بيايد،خرج من ذنوبه كيوم ولدته امّه،از گناه بيرون آيد چنان كه آن روز كه از مادر زاده باشد[٢٥٧-ر].

اسحاق بن يحيى گفت:مجاهد را از اين آيت پرسيدم،گفت:«فلا إثم عليه الى قابل»،معنى آن است كه:در هر نفر كه بيايد گناه بر او ننويسند تا دگر سال.

و سعيد بن المسيّب گفت:مردى در منا فرمان يافت.عمر خطاب را گفتند:

رغبت كنى كه بر او [٢]نماز كنى؟گفت:چه منع كند مرا كه بر [٣]مردى نماز كند كه تا او را بيامرزيدند گناهى نكرد،و اين اخبار قوّت قول دوم است قوله: لِمَنِ اتَّقىٰ ،آن را كه بپرخيزد [٤].

در«او»خلاف كردند،عبد اللّٰه عبّاس گفت:در روايت عوفى و كلبى مراد آن است لمن اتّقى قتل الصّيد،آن را كه بپرخيزد [٥]ازآن‌كه صيد كند و صيد كشد،كه در ايّام تشريق صيد نشايد كردن.

قتاده گفت:مراد آن است كه آن را كه در صيد چيزى نكند كه خداى تعالى از آن نهى كرده است.ابو العاليه گفت:معنى آن است كه حجّ او كفّارت گناه [٦]شود اگر فيما بقى من عمره از گناه اتّقا و اجتناب كند.و عبد اللّٰه مسعود گفت:لمن اتّقى اللّٰه في حجّه،آن را كه در حجّ از خداى بترسد.و در مصحف عبد اللّٰه چنين [٧]نوشته است كه:لمن اتّقى اللّٰه.

عبد اللّٰه عبّاس گفت:لمن اتّقى عبادة الاصنام و معاصى اللّٰه،آن را كه از كفر و شرك پرخيزد [٨].

آنگه گفت:و من خواستمى كه از آنان بودمى كه اسم تقوا متناول بود ايشان را.

وَ اتَّقُوا اللّٰهَ ،از خداى بترسى في جميع الاحوال من الاقوال و الافعال،در جميع