و آن را كه در نفر اوّل آيد عند الضّرورة قبل الزّوال روا بود،اگر با پس زوال افتد و توقّف مى‌باشد تا آفتاب فروشود [١]نشايد [٢]از منا بيامدن،و چون از منا بيايد آنگه [٣]بايد آمدن براى وداع خانه و طواف وداع،و مستحب است كه در مسجد خيف نماز بكند به نزديك آن مناره كه در ميان [٤]مسجد است.

و ازآنجا به مسجد حصبا آيد-و آن مسجد رسول است،صلّى اللّٰه عليه و آله.و آنجا بياسايد و به ستان بازخسبد [٥]ساعتى،ازآنجا ببايد [٦]در مكّه آيد و جهد كند كه در خانه كعبه شود اگر صرورت [٧]باشد على كلّ حال رها نكند و الّا اولى‌تر هم آن است كه در خانه شود [٨].بايد تا بر غسل باشد،و به چهار گوشه خانه نماز بكند و بر رخام سرخ و از [٩]ميان دو ستون [١٠]نماز بكند و دعواتى كه معيّن هست آنجا بخواند و به درآيد و طواف وداع بكند،و در مستجار بايستد و حاجت [١١]بخواهد و از خداى در خواهد تا آخر عهد نكند.

و در آن‌كه بعد غروب الشّمس از منا بنشايد آمدن شافعى موافقت كرد ما را.

و در معنى آيت خلاف كردند،عبد اللّٰه عبّاس و عبد اللّٰه عمر و عطا و عكرمه و مجاهد و قتاده و ضحّاك و نخعى و سدّى گفتند:معنى آيت آن است كه سواء [١٢]اگر در نفر اوّل بيايد و اگر در دوم-چنان كه شرح داديم-بر او حرجى و بزه‌اى و اثمى نيست،و او را كفّارتى لازم نيايد.

و از اميرالمؤمنين -على عليه السّلام-روايت كردند و از أبو ذرّ و عبد اللّٰه مسعود و مطرّف شخّير،كه معنى آيت آن است كه:در هر نفرى كه بيايد از اوّل و دوم [١٣]،گناه

[١] .مج:مى‌شود.

[٢] .مج:شايد.

[٣] .مج:تا مكّه،دب،وز،مر:با مكّه،مب:به مكّه.

[٤] .دب:ميانه.

[٥] .مج،وز،آج،لب،فق،مر و ساعتى آنجا بازخسبد،دب:و ستان بخسبد ساعتى.

[٦] .همۀ نسخه بدلها:بيايد.

[٧] .مر:ضرورت.

[٨] .همۀ نسخه بدلها+و.

[٩] .مب:و در.

[١٠] .مج،وز،دب،لب،فق،مر:استون.

[١١] .دب+خود.

[١٢] .مب:خواه.

[١٣] .مج+و.