روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٥٤ - ترجمه

ذكرش بيايد،چون آب نخوردند به آب عبر كردند و برابر دشمن شدند و قتال كردند [١].

وَ اللّٰهُ عَلِيمٌ بِالظّٰالِمِينَ ،و خداى تعالى ظالمان را به از آن شناسد كه ايشان خود را.ايشان [٢]از گمان خود خبر دادند،و علم احوال ايشان به نزديك خدا [٣]بود.

حق‌تعالى گفت من داناام به احوال ايشان و نيّات ايشان.

وَ قٰالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ ،گفت ايشان را پيغامبرشان اشمويل [٤]: إِنَّ اللّٰهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طٰالُوتَ مَلِكاً ،كه خداى تعالى طالوت را بفرستاد براى شما به پادشاهى.

و قصّه او آن بود كه مفسّران گفتند:چون بنى اسرايل اين سخن گفتند و اين سختى كردند،خداى تعالى جبريل را فرستاد به اشمويل [٥]و عصايى و قرنى-اعنى سروى-روغنى در او كرده كه آن را روغن قدس خواند [٦]،و گفت:خدايت سلام مى‌كند و مى‌گويد كه پادشاه بنى اسرايل آن بود [٧]كه به بالاى اين عصا برابر بود،و اين روغن بر سر او ريزى،گرد سر او برگردد و به رويش فرونيايد.و از علامت او اين بود كه چون از در سراى تو درآيد،اين روغن [٨]به جوشيدن آيد.چون شخصى چنين بود، سر او به اين روغن مدهّن بكن و به پادشاه [٩]بنى‌اسرائيلش كن.

اشمويل [١٠]كس فرستاد و بطون بنى اسرايل را مى‌خواند،و ايشان مى‌آمدند و خويشتن [١١]به عصا اندازه مى‌گرفتند [١٢]،بالاى كس [١٣]با آن موافق نبود،و روغن در قرن ساكن بود.

و طالوت را نام به سريانى ساذل [١٤]بود و به عبرى شاول [١٥]بود،و از فرزندان