ابو عبيد [٥]گفت:نصب على الاغراء است،و ابو عمرو ادغام كرد«را»را در«را» چنان كه[مذهب اوست] [٦]در ادغام متجانسين يا متقاربين.و ماه را براى مشهورى و معروفى شهر خواند،و فرّاء گفت:اشتقا[ق او من الشّهرة] [٧]باشد و هى البياض، و منه شهرت [٨]السّيف اذا سللته.

و قوله:«رمضان»در او خلاف كردند.بهرى [٩]گفتند[٢٢٤-پ]:[رمضان] [١٠]نامى از نامهاى خداست،از اين جا مطلق نگويند رمضان تا شهر با او ضمّ نكنند،پس معنى«شهر رمضان»،شهر اللّٰه [١١]باشد [١٢]،ماه خداى [١٣]،بيانش قول صادق-عليه السّلام- عن آبائه-عليهم السّلام-عن رسول اللّٰه-صلّى اللّٰه عليه و آله-كه او گفت:

شهر رمضان شهر الله ،ماه رمضان ماه خداست.

و انس مالك روايت كند از رسول-عليه السّلام-گفت:رمضان مگوى [١٤]مطلق [١٥]،و لكن نسبت كنى [١٦]چنان كه خداى كرد فى قوله: شَهْرُ رَمَضٰانَ .

أصمعيّ گفت از ابو عمرو [١٧]كه:براى آن [١٨]اين ماه را رمضان خواندند [١٩]كه شتربچه در او به گرما بريان شدى.بهرى دگر گفتند:براى آن‌كه در اين ماه سنگها از گرما

(١٠-٧-٦-٣-٢-١)) .اساس افتادگى دارد،با توجّه به مج و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.