فَاذْكُرُوا اللّٰهَ عِنْدَ الْمَشْعَرِ الْحَرٰامِ ،اشتقاق«مشعر»از شعار است،و شعار علامت بود و براى آنش مشعر خواند كه معلمى از معالم حجّ است [٥]،وقوف آنجا از جمله اركان حجّ است،و بعضى دگر گفتند:براى آنش«مشعر»خواندند كه اشعار كردند مردمان را حرمت او و حكم او.

و«حرام»و«حرمت»و«احرام»جمله اصل منع بود من حرمته عطاه،اى منعته.و«حرمان»،منع باشد،و«محروم»ضدّ مرزوق باشد براى آن‌كه ممنوع بود از روزى،و اين امر بر سبيل وجوب است اعنى قوله [٦]: فَاذْكُرُوا اللّٰهَ مراد وقوف به مشعر است و دعا خواندن آنجا.و حدّ مشعر الحرام ما بين المأزمين الى الحياض الى وادى محسّر،پس براى حرمت او را حرامش خواندند.چنان كه مسجد الحرام و بلد الحرام مكّه را،و البيت الحرام كعبه را،و اصل او منع است-چنان كه گفتيم-قال زهير:

و إن اتاه خليل يوم مسئلة [٧] يقول لا غائب مالي و لا حرم[٢٥٢-ر]
و آن جاى را كه در اوست آن را جمع براى آن گويند كه نماز شام و خفتن در او به جمع بايد كردن.و افاضه از عرفات پيش ازآن‌كه آفتاب فروشود نشايد،هركه از

[١] .اساس:ندارد،با توجّه به مج و ديگر نسخه بدلها افزوده شده.

[٢] .همۀ نسخه بدلها:ترسوا.

[٣] .همۀ نسخه بدلها:به.

[٤] .مب+قوله تعالى.

[٥] .مر+و.

[٦] .مب+تعالى.

[٧] .كذا:در اساس و همۀ نسخه بدلها،چاپ شعرانى(١٢٩/٢):مسغبة.