روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٠٧

لَهُ مٰا فِي السَّمٰاوٰاتِ وَ مٰا فِي الْأَرْضِ ،او راست آنچه در آسمان و زمين هست ملكا و ملكا،آنچه آن را مالكى نيست ملك اوست،و آنچه او را مالكى ظاهر است ملك اوست،براى آن‌كه ملك و مالك همه در ملك اويند،فانّ [١]العبد لا يملك و ان ملك،ما لا يملك [٢]نفسه كيف يملك غيره،آن‌كه مالك خود نبود مالك غيرى چگونه بود؟چون چنين باشد،مستقلّ نبود به خود،چگونه ديگرى را دست گيرد؟ مگر به فرمان او. مَنْ ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاّٰ بِإِذْنِهِ ،كيست كه به نزديك او شفيع باشد كسى را مگر به فرمان او؟ بعضى اهل معانى گفتند:خداى تعالى به اين آيت دل بندگان خود به خود مى‌كشد عاجلا و آجلا،چنان است كه گفت:اى بنده!اگر راغب دنيايى،مراست، از من خواه.و اگر اميد كرامت آخرت دارى-به شفاعت شفيعى-كه آن شفاعت به فرمان من است،پس در دنيا و آخرت گزير نيست تو را از من،فسبحان من لا وسيلة اليه الّا به،سبحان آن خدايى كه با او هيچ وسيله نيست الّا به او،حقيقت دان كه او را به فرمان او شفاعت الّا آنان نكنند كه طرفة العينى پاى از فرمان او بيرون ننهادند، آنان كه‌اند كه چنين بودند؟مگر معصومانى كه ما همّوا بمعصية اللّٰه قطّ.در همّت ايشان نيايد [٣]كه آزار خداى اختيار كنند:

شفيعي اليك اليوم يا خالق الورى رسولك خير الخلق و المرتضى عليّ
آخر:

شفيعي الى اللّٰه يوم[٣٤٣-پ]القضا نبىّ [٤]الهدى و علىّ الرّضا [٥]
شفيعي عترة طهرت فدلّت محبّتهم على طهر الولادة
قوله تعالى: يَعْلَمُ مٰا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَ مٰا خَلْفَهُمْ ،مجاهد و عطا و حكم و سدّى گفتند [٦]مراد آن است كه:داند آنچه پيش ايشان است از كار دنيا،و آنچه پس ايشان است از