و بعضى دگر گفتند:آن سوگند در [٣]معصيت بود كه خداى تعالى مؤاخذت نكند بر حنث آن،و بر او كفّارت نباشد.و به نزديك ما از آن توبه بايد كردن،و اين قول عبد اللّٰه عبّاس است و عكرمه و شعبى.

و رسول-عليه السّلام-گفت:

من نذر فيما لا يملك فلا نذر له و من حلف على معصية فلا يمين له ،گفت:هركه نذر كند بر چيزى كه ندارد،نذرش بر نه افتد، و هركه سوگند خورد بر چيزى كه معصيت باشد،او را سوگند نبود.

و رسول-عليه السّلام-گفت:

من حلف على قطيعة رحم او معصية فبره ان يحنث فيها و يرجع عن يمينه ،گفت:هركه او سوگند خورد بر قطع رحمى يا بر معصيتى،برّ او آن است كه حانث شود و از آن سوگند بازآيد.

و حسن بصرى روايت كند كه رسول-عليه السّلام-به قومى بگذشت كه ايشان تير مى‌انداختند،يكى از ايشان تيرى بينداخت [٤]گفت:اصبت و اللّٰه و اخطأت،من صواب انداختم و تو خطا [٥]،كسى كه با رسول بود گفت:يا رسول‌اللّٰه!اين مرد حانث شد،رسول-عليه السّلام-گفت:

كلاّ ايمان الرّماة لغو لا كفّارة فيها ،سوگند تيراندازان لغو باشد،در او كفّارت نبود.

و عائشه گفت:سوگند لغو آن بود كه در هزل و جدل و خصومت بود،و حديثى كه عقد دل نكرده باشد [٦]برآن.

زيد بن اسلم گفت:هو دعاء الحالف على نفسه،نفرين باشد بر خويشتن،چنان

[١] .آج،لب،فق:ندارد.

[٢] .همۀ نسخه بدلها:قول النّبي.

[٣] .اساس با خطى متفاوت از متن:بر،با توجّه به مج و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[٤] .همۀ نسخه بدلها+و.

[٥] .آج،لب،فق،مب،مر:خطا كنى.

[٦] .مب،مر:باشند.