روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٤٨ - ترجمه

پروردگارا،برريز [١]بر ما شكيبايى و به جاى دار پايهاى ما،و يارى ده ما را بر مردمان ناگرويده [٢][٣٢٨-ر].

بشكستند ايشان را به فرمان خداى،و بكشت داود جالوت را،و بداد خداى او را [٣]پادشاهى و حكمت،و بازآموخت او را از آنچه خواست،و اگر نه بازداشت خداى بودى [٤]مردمان را بهرى به بهرى،تباه گشتى زمين،و لكن خداى، خداوند فضل است بر جهانيان.

اين آيتهاى خداست كه خوانيم ما آن را بر تو به‌درستى،و تو از جمله پيغامبرانى.

قوله [٥]: أَ لَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ ،و«ملأ»جماعتى معروفان باشند كه يملئون العيون، كه به چشمها [٦]درآيند،و چشم از ايشان پر شود از سادات و اشراف قوم،و او را از لفظ خود واحد نيامده است كالخيل و الإبل و الرّهط [٧]و الجيش و النّفر و القوم،و گفته‌اند [٨]:

جمعش املاء آمده است،قال الشّاعر:

سط الاملاء و افتتح الدّعاء لعلّ اللّٰه يكشف ذا البلاءا
مِنْ بَعْدِ مُوسىٰ ،يعنى از پس وفات موسى. إِذْ قٰالُوا لِنَبِيٍّ لَهُمُ ،چون گفتند پيغامبرى را از ايشان.

خلاف كردند در آن [٩]پيغامبر كه كه [١٠]بود؟قتاده گفت:يوشع بن نون بن افراييم [١١]بن يوسف بن يعقوب بن[٣٢٨-پ]اسحاق بن ابراهيم بود.