روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١١٦ - ترجمه

زاد [١]تقوى مى‌بايد،تو به زاد ازدياد معاصى آورده‌اى،به اين زاد راه نتوان [٢]بريدن،اين زاد برسد و تو را به منزل نرساند [٣]:

و زادي قليل ما أراه مبلّغي أ للزّاد أبكي أم لطول مسافتي
تو را زاد يا در معاصى ازدياد است،يا دوستى آل زياد است،اينت [٤]بترك [٥]سازى كه تو را زاد [٦]است!حقيقت دان كه تو را از دوستى يزيد و زياد بس [٧]زياده جاه نباشد،و اگرت از اين زيادتى بود،آن زيادت همه نقصان است،و اگر اين ربح [٨]مى‌شناسى عين خسران است[٢٤٩-ر].

زيادة المرء فى دنياه نقصان و ربحه غير محض الحق خسران
زاد عقبى تقوى [٩]بايد كه آن راهى پرآفت است،به پرخيز [١٠]بايد بدان راه رفتن، راهى است پرخار و خاشاك.

يكى را از بزرگان پرسيدند كه:تقوى چه باشد؟گفت:هل سلكت طريقا ذا شوك؟فقال:نعم.گفت:هرگز در هيچ راه خارستان رفته‌اى؟گفت:بلى.

گفت:چگونه كردى؟گفت:حذرت و تشمّرت.گفت:بر حذر و هشيار و دامان چاك زده.گفت:تقوى آن است كه در راه دين همچنان روى.شاعر نظم كرد اين معنى و گفت:

خلّ الذّنوب صغيرها و كبيرها فهو التّقى
و اصنع كماش فوق أر ض الشّوك يحذر ما يرى
لا تحقرنّ صغيرة إنّ الجبال من الحصى
مردان آنان بودند كه در راه دنيا هم تقوى زاد كردند تا به راه دين رسيدن [١١].