در سوگ امیر آزادی (ترجمه مثیر الأحزان) - ابن نما حلی - الصفحة ٣٧٦ - گريه روشنگرانه آن حضرت
و نمىخواهد و آرزوها و اميدها و آرمانهاى ما از شما نخواهد گسست.
پس از شما، جز به وفادارى به راه و رسم بشر دوستانه و اوج بخش شما نمىانديشيم و جز ديدگاه شما را باور نمىداريم و جز از انديشههاى والاى شما در دين باورى و ديندارى خالصانه و آزادمنشانه از چيزى پيروى نخواهم كرد ...
خداى را سپاس كه تا اينجا هدف ما از نگارش اين كتاب تحقق يافت، توكل و اعتماد ما در پاداش اين كار بر خداى فرزانه است و همو پناه و پناهگاه ما مىباشد و بازگشت ما به سوى اوست.
از بارگاه او آرزومنديم كه خواننده اين كتاب و شنونده آن را از مهر و لطف خويش بىبهره نسازد و نويسنده [مترجم، ناشر] و همگى خدمتگزاران بر آستان پيشواى آزادى را از مهر و بخشايش خويش بهرهمند ساخته، و مهر و اندوه خالصانه ما را در سوگ آن حضرت و ياران فداكارش در دلهاى ما پايدار سازد، و اين سيره پسنديده سوگوارى و نثار اشك و آه بر آنان، و همراهى و همگامى با محمّد ٦ و خاندان او در اين سوگ بزرگ و اعلام بيزارى از ستمكاران در حق خاندان بزرگ او را تا روز رستاخيز و ديدار پيامبر براى ما زنده و پاينده بدارد.
بار خدايا! اگر در ميان ما و مردم ما كسانى هستند كه آفت غفلت و گناه، آنان را از نعمت سوگوارى آگاهانه و خالصانه و درس آموز بر حسين ٧ و يارانش بازداشته و كارشان به جايى رسيده كه با دست و دلى تهى از مهر و عنايت تو و اميد به بارگاه تو از دنيا رفتهاند، بار خدايا! از پاداش سوگواران راستين آن حضرت به اندازهاى نصيب آنان ساز كه آنها را به مقام خاشعان اوج بخشى، و ما را با پيام آوران و صديقان و راستى پيشگان برانگيز و در زمره شهيدان راستين و شايسته كردار عصرها و نسلها قرار ده آمين رب العالمين[١]
[١]- پايان ترجمه مثير الاحزان