در سوگ امیر آزادی (ترجمه مثیر الأحزان) - ابن نما حلی - الصفحة ٤٠٦ - و اينك كيفر تاريك انديشان

گوش سپرديم و نداى نداگر روزگار را شنيديم و گام به ميدان عمل سپرديم ...

هان اى بندگان خدا! اينك به راه و رسم ما درآييد و بر اساس رشد و هدايت دست بيعت دهيد! به آن قدرتى كه آسمان را بسان سقفى برافراشته آفريد و در زمين درّه‌ها و راه‌ها پديد آورد سوگند كه پس از بيعت با امير مؤمنان و دودمان پرافتخار او هيچ بيعتى از بيعت با ما به رشد و هدايت و بالندگى و سرفرازى و خشنودى خدا نزديكتر نيست.

و آن گاه نخست سركردگان قبايل و اشراف، و از پى آنان توده مردم، انبوه انبوه گام به پيش نهادند و با مختار بر اساس:

عمل واقعى به مقررات بشر دوستانه كتاب خدا، سبك و روش پر جاذبه و عادلانه پيامبر، خونخواهى خاندان رسالت، رسيدگى به محرومان و پايمال‌شدگان، دوستى با اصلاح طلبان، و پيكار با تاريك انديشان و تجاوزكاران دست بيعت دادند.

و اينك كيفر تاريك انديشان‌

مختار پيش از پيروزى به مردم وعده داده بود كه بر اساس قرآن و سنّت پيامبر و راه و رسم عادلانه امير مؤمنان جامعه را اداره كند.

بيت المال عراق را در راه پيشرفت جامعه و آبادانى سرزمين و رفاه و آسايش مردم هزينه نمايد و كشندگان سالار شهيدان و ياران فداكارش را، كه در حكومت «ابن زبير» آزاد مى‌گشتند، و برخى نيز به دستگاه‌هاى دولتى جذب شده بودند، به كيفر جنايت‌شان برساند.

و اينك پس از پيروزى نوبت عمل به وعده‌ها بود.

بر اين اساس بود كه فرمان تعقيب و دستگيرى پليدان اموى مسلك آغاز شد.

مختار در يك سخنرانى تاريخى با برانگيختن احساسات مردم گفت:

اين راه و رسم ما نيست كه زنده باشيم و كشندگان حسين ٧ را زنده بگذاريم.