در سوگ امیر آزادی (ترجمه مثیر الأحزان) - ابن نما حلی - الصفحة ١٨٧ - بارشى از باران حقايق بر كوير دلها

استبداد را مخاطب ساخت و] فرمود:

«هل تطالبونى بقتيل قتلته؟

او مال استهلكته؟

او بقصاص من جراحة؟»

[واى بر شما! از من چه مى‌خواهيد؟

به چه جرم و گناهى راه را بر من بسته‌ايد؟

به چه مجوّز دينى و انسانى و اخلاقى و بر اساس كدامين قانون خاندان مرا محاصره كرده‌ايد؟

طبق كدام دين و شريعت آب را بر روى ما بسته‌ايد؟

چرا ابتدايى‌ترين حقوق و طبيعى‌ترين شرايط زندگى ما را پايمال ساخته‌ايد؟

چرا آزادى و امنيّت ما را سلب نموده‌ايد؟

چرا حقّ بيان حقايق و دفاع از حقيقت را براى ما به رسميّت نمى‌شناسيد؟

چرا حق طبيعى و انسانى دعوت به ارزشها و نهى و هشدار از ظلم و قانون‌شكنى را به ما نمى‌دهيد؟

چرا حرم امن خدا را براى ما ناامن نموده‌ايد؟

چرا شمشير بيداد بر ضدّ ما كشيده‌ايد؟

به كدامين جرم و به كدامين گناه؟

در كدام دادگاه عادلانه و صالح و آزاد از فشار استبداد و ارتجاع، اين حكم زشت و ظالمانه بر ضدّ خاندان پيامبر صادر شده است؟

راستى چرا ما نبايد در برابر سياست‌هاى شيطانى و ظالمانه اموى چون و چرا كنيم؟

چرا ما حقّ دليل و برهان خواستن از سركردگان مغرور و بى‌محتوا و خشونت كيش و بى‌منطق اموى را بر كارهاى ضدّ خدايى و ضدّ مردمى‌شان نداريم؟

چرا آنان نبايد پاسخگوى كارهايشان باشند؟

چرا نبايد بر اساس قانون رفتار كنند و حقوق مردم را پاس دارند؟

چرا نبايد تحمّل شنيدن حقايق را داشته باشند؟

چرا به جاى مدارا و شنيدن انتقاد و بيان حقايق، خشونت و سركوب كار هميشه‌