در سوگ امیر آزادی (ترجمه مثیر الأحزان) - ابن نما حلی - الصفحة ١٦١ - هدف شهادت و هنگامه آن

سپس افزود:

«جعل اللَّه له الجنّة ثوابا، اللّهم اجعل لنا و لشيعتنا منزلا كريما انّك على كلّ شى‌ء قدير.»

[١] خداى پر مهر، بهشت پرطراوت و پرنعمت را پاداشى براى او قرار دهد! و از پى آن دست‌هاى نيايش و دعا را به سوى آسمان گشود كه:

بار خدايا! براى ما و شيعيان و رهروان راه ما جايگاهى ارجمند و گرانسنگ قرار ده؛ چرا كه تو بر هر كار و هر چيزى توانايى.

هدف شهادت و هنگامه آن‌

كاروان حسين ٧ در راه خويش به سوى هدف، به منزلگاهى، به نام «ذى حسم» رسيد. به گونه‌اى كه آورده‌اند، در آنجا پيشواى شايستگان براى سخن بپا خاست و فرمود:

«و انّ الدّنيا قد تغيّرت و ادبر معروفها و استمرّت حذّاء، و لم تبق منها الّا صبابة كصبابة الاناء، و خسيس عيش كالمرعى الوبيل؛ الا ترون الى الحقّ لا يعمل به و الى‌

[١]- بحار، ج ٤٤، ص ٣٧٤؛ لهوف، ص ٣٢.

پاره‌اى از محدّثان و مورّخان آورده‌اند كه حسين ٧ از دريافت خبر شهادت جانسوز« قيس»- كه دريافت نخستين خبر اندوهبار در راه كوفه بود- نخست اين آيه شريفه را خواند كه:

ُ« إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ‌»

. ما از آن خدا و آفريده او هستيم و بى‌گمان به سوى او بازمى‌گرديم.

آن گاه در سوگ« قيس» اين آيه را زمزمه كرد كه: ...

ُ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى‌ نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ وَ ما بَدَّلُوا تَبْدِيلًا

... از آن شايسته‌كرداران، برخى سر بر بستر شهادت نهاده و برخى نيز در انتظار اداى رسالت و انجام وظيفه‌اند و هرگز عهد و پيمان خود را دگرگون نساخته‌اند.

سپس دست به دعا برداشت و نيايشگرانه گفت:

ُ« جعل اللَّه له الجنّة ثوابا. اللّهم اجعل لنا و لشيعتنا منزلا كريما و اجمع بيننا و بينهم في مستقرّ من رحمتك و رغائب مذخور ثوابك، انّك على كلّ شى‌ء قدير.»

خداى پر مهر بهشت پر طراوت و زيبا را پاداش پرشكوهى براى او قرار دهد.

بار خدايا! براى ما و شيعيانمان جايگاهى ارجمند و بلند مرتبه قرار ده و ما و آنان را در قرارگاه مهر و رحمتت، به پرجاذبه‌ترين و بهترين پاداشهاى ذخيره‌شده‌ات نايل گردان كه تو بر هر كار و هر چيزى توانايى.

مقتل الحسين، ص ٧١- ٧٠.