بشنو از نى (شرحى بر حكايتهاى مثنوى) - حق شناس، سيد حسين - الصفحة ٤٦ - توضيح مطلب
زيرا مودّت ذى القربى استمرار خط نبوّت است و ايستادگى در خط نبوت همان سبيل و راهى است كه منتهى به خدا است چنانكه فرمود:
قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا
«بگو من در برابر ابلاغ اين آيين هيچگونه پاداشى از شما نمىخواهم، تنها پاداش من اين است كه كسانى بخواهند راهى به سوى پروردگارشان برگزينند.»
بنابراين، طائر آسمان حقيقت بايد با دو بال نبوت و امامت، خود را به قلّه توحيد برساند كه پرواز با يك بال براى هيچ پرندهاى ميسور نيست.
حضرت صادق ٧ فرمودند:
«ولايتنا ولاية اللّه الّتي لم يبعث نبيّا قطّ الّا بها».
«ولايت ما ولايت خدا است و هيچ پيغمبرى مبعوث نشده مگر با ولايت ما.»[١]
اين بود توضيح مختصر در خصوص هدف اول كه همه پيغمبران در طول رسالت خود آن هدف را دنبال مىكردند. اما هدف دوم: يعنى پيغمبران بر حق بيش از آنكه به نتيجه كارشان فكر كنند به تكليف مىانديشند. آنان وظيفه خود مىدانستند رسالت را به نحوى كه مرضى رضاى خدا است، انجام دهند و در اين راستا از هرگونه عوارض بازدارندهاى باز نايستند، كارشكنىهاى دشمنان نه تنها در كارشان خللى ايجاد نمىكرد بلكه بر مقاومتشان مىافزود. كدام اراده است كه ٩٥٠ سال زير شديدترين فشار مخالفان تبليغ كند و بازنشكند.[٢] كدام ايمان به هدف است كه هرچه دشمن بر فشار مخالفت خود بيفزايد، او نيز بر هدايت دلسوزانه دشمنان حريصتر شود!؟
[١] - اصول كافى، ج ٢، كتاب الحجّه.
[٢] - حضرت نوح ٩٥٠ سال در ميان قومش تبليغ توحيدى مىكند( عنكبوت: ١٤) در نهايت طبق شهادت تاريخ، كمتر از هشتاد نفر به او ايمان مىآورند.